کوچ

(اِ.) جغد، بوم.<br>

[ تر - مغ. ] (اِ.) حرکت عده‌ای از جایی به جایی.

(ص.) لوچ و احول.

(اِ.) جغد، بوم.

کوچ . [ ک ُ ] (اِ) نام درختی است در جنگلهای مازندران گیلان . لرک . (جنگل شناسی کریم ساعی ). رجوع به لرک شود.

کوچ . (اِخ ) دهی از دهستان القورات که در بخش حومه ٔ شهرستان بیرجند واقع است و ٢٧٦ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).

کوچ . (اِخ ) نام ولایتی است مابین بنگاله و ختا. (برهان ) (ناظم الاطباء).

ییلاق‌قشلاق، مهاجرت، خروج کوچ دادن، مهاجرت دادن، اسکان، تبعید، اخراج بلد، نفی بلد