کوپه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پِ) [ فر. ] (اِ.) هر یک از اتاقهای مخصوص نشستن مسافر در قطار که دارای در و پنجره و صندلی و تخت باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پِ) [ فر. ] (اِ.) هر یک از اتاقهای مخصوص نشستن مسافر در قطار که دارای در و پنجره و صندلی و تخت باشد.
(کُ پِ) (ص.) روی هم انباشته شده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوپه . [ کوپ ْ پ َ / پ ِ / کو پ َ / پ ِ ] (ص ) روی هم انباشته (خاک و اشیاء دیگر). (فرهنگ فارسی معی-ن ).
کوپه . [ پ َ / پ ِ ] (اِ) شاخ و شیشه ٔ حجامت کننده را گویند. (برهان ) (آنندراج ). شاخ و کدوی حجامت . (ناظم الاطباء).
کوپه . [ پ ِ ] (روسی، اِ) هر یک از اطاقهای قطار راه آهن که مسافران در آن نشینند. اطاقک قطار. (فرهنگ فارسی معین ). هریک از اطاقهای ترن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).