کوپل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوپل . [ پ َ ] (اِ) شکوفه و بهاردرخت را گویند. (برهان ) (ناظم الاطباء). شکوفه . (آنندراج ). کوبل : چو باغ عدل تو شد تازه، ز ابر جود شدند سهیل و زهره در آن باغ لاله و کوپل . ادیب صابر (از فرهنگ رشیدی ). و رجوع به کوپل شود.