کوهپایه

کوهپایه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) دامن کوه را گویند، یعنی زمینی که درپایین کوه واقع است . (برهان ). دامنه ٔ کوه و زمینی که در پایه ٔ کوه واقع باشد. (ناظم الاطباء). زمینی که در پایین کوه واقع است . دامنه ٔ کوه . (از فرهنگ فارسی معین ) : به روستای گرگان دیهی است در کوهپایه ... (قابوسنامه از فرهنگ فارسی معین ). ◄ به معنی کوهستان هم هست . (برهان ). کوهستان . (ناظم الاطباء). ناحیه ٔ کوهستانی . (از فرهنگ فارسی معین ).

کوهپایه . [ ی َ / ی ِ ] (اِخ ) ناحیه ای است که از شمال محدود است به کوه بنان و کویر لوت، از جنوب به کرمان، از مشرق به خبیص و کویر لوت و از مغرب به زرند. این قسمت عبارت از ناحیه ٔ کوهستانی وسیعی است که ٤٠٠ قریه دارد و طول آن ١٢٠ و عرضش ٩٠ کیلومتر می باشد و به سه ناحیه تقسیم می شود: درختجان، حرجندو ده زیار. پارچه های پشمی آن معروف است . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٢٥٧). و رجوع به همین مأخذ شود.

کوهپایه . [ ی ِ ] (اِخ ) یکی از بخشهای پنجگانه ٔ شهرستان اصفهان است . حدود و مشخصات آن به شرح زیر است : از طرف شمال به شهرستان اردستان، از جنوب به شهرستان شهرضا، از مشرق به شهرستان نایین و از مغرب به بخش مرکزی اصفهان محدود است . در بخش کوهپایه، یک رشته کوهستان در شمال بخش وجود دارد که مهمترین قلل آن عبارت است از: کوه سراش، کوه فشارک و کوه شورغستان . آبادیهای بخش کوهپایه در دامنه های این رشته ارتفاعات واقع شده و هوای آن سردسیر و معتدل است .مرکز بخش (قصبه ٔ کوهپا) در کنار راه شوسه ٔ اصفهان به یزد واقع شده است . این بخش از ٧٩ آبادی تشکیل شده بدین ترتیب : ١- دهستان حومه ٔ کوهپایه، ٣٦ آبادی و ٣٩٦٣٩ تن سکنه . ٢- دهستان رودشت، ٤٣ آبادی و ٨٩٠٤ تن سکنه . بنابراین بخش کوهپایه یا مرکز بخش در حدود ٤٨٥٤٣ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).