کوه نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوه نشین . [ ن ِ ] (نف مرکب ) کسی که در کوه ساکن باشد. آنکه در کوهستان زندگی کند : شکانیان، قومی شبانکاره ٔ کوه نشین اند. (فارس نامه ٔ ابن البلخی ص ١٦٧). ایمن از کوه نشینان به گذر باد آبان شوم ان شأاﷲ. خاقانی .