کوه سر

کوه سر. [ س َ ] (اِخ ) دهی از بخش قصرقند که در شهرستان چاه بهار واقع است و ٢٥٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).

کوه سر. [ س َ ] (اِ مرکب ) کوه . کوهستان . (از فهرست ولف ). کوهسار. سرکوه : ز ره دامنش را بزد بر کمر پیاده برآمد بر آن کوه سر. فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج ٤ ص ٨٩٣). چنین گفت کین کوه سر، خان ماست بباید کنون خویشتن کرد راست . فردوسی (ایضاً ص ٨٩٧). سپیده چو برزد سر از کوه سر پدید آمد از دور رخشان سپر. فردوسی (ایضاً ج ٨ص ٢٥٩٥). سواران پیاده به زرین کمر از ایشان درخشنده شد کوه سر. فردوسی (شاهنامه ٔ چ بروخیم ج ٣ حاشیه ٔ ص ٨٠٠).