کونین

(کَ نِ) [ ع. ] (اِ.) تثنیه کون ؛ دو عالم، این جهان و آن جهان.<br>

(کَ نِ) [ ع. ] (اِ.) تثنیه کون ؛ دو عالم، این جهان و آن جهان.

کونین . [ ک َ ن َ ] (ع اِ) دو کون که مراد دو عالم باشد، یعنی این جهان و جهان آینده یا دو قسم از موجودات یعنی ابدان و ارواح و یا انس وجن . (ناظم الاطباء). هر دو جهان و دارین و عالم ارواح و عالم اجسام . (آنندراج ). تثنیه ٔ کون، دو عالم . این جهان و آن جهان . دنیا و آخرت . (فرهنگ فارسی معین ).دنیا و عقبی . این عالم و آن عالم . دو جهان . نشأتین . دو سرا. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : دیدی اندر صفای خود کونین شد دلت فارغ از جحیم و نعیم . ناصرخسرو. رو به کونین سر فرودمیار تا بر آن آسمان بیابی بار. سنائی . ای کرده به زیرپای، کونین بگذشته ز حد قاب قوسین . جمال الدین عبدالرزاق . کونین نواله ای ز جودت افلاک طفیلی وجودت . جمال الدین عبدالرزاق . حریف خاص او ادنی محمد کو پی جاهش سرآهنگان کونین اند سرهنگان درگاهش . خاقانی . ای چارده ساله قرةالعین بالغ نظر علوم کونین . نظامی . فرس بیرون جهاند از کل کونین علم زد بر سریر قاب قوسین . نظامی . ای سید بارگاه کونین نَسّابه ٔ شهر قاب قوسین . نظامی . هرچند مطلقند ز کونین و عالمین در مطلقی گرفته ٔ اسرار میروند. عطار. خود از ناله ٔ عشق باشند مست ز کونین بر یاد او شسته دست . سعدی (بوستان ). - خواجه ٔ کونین ؛ رسول اکرم (ص ). (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ (اصطلاح عرفان ) جمیع موجودات غیب و شهادت را صور علمیه ٔ حق می نامند که به تجلی دوم - که تجلی و احدیت و الوهیت است - تفصیل یافته و از یکدیگر ممتاز گشته اند و این مرتبت تنزل است از مرتبت احدیت ذات به مرتبت اسماء و صفات . (از فرهنگ علوم عقلی تألیف سیدجعفر سجادی ).