کون پارگی

کون پارگی . [ رَ / رِ ] (حامص مرکب ) کون دادن . (از آنندراج ). مخنثی . (ناظم الاطباء). امردی . مخنثی . (فرهنگ فارسی معین ) : زخمی که بر آن جفته ٔ سیم اندام است شق القمر معجز کون پارگی است . علی قلی بیک ترکمان (از آنندراج ). ◄ فضیحت . رسوایی . (از ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کون پاره شود.