کون سوخته

کون سوخته . [ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) آنکه سرینش سوخته . ◄ کنایه از کسی که زیانی سخت دیده . آنکه کلاه به سرش رفته . ◄ شخصی که از نام و ننگ درگذشته باشد. (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) : در گلشن عشق بدقماریم کون سوخته های روزگاریم . غزالی (از آنندراج ).