کون خیزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کون خیزه . [ زَ / زِ ] (اِمص مرکب ) کشیدن خود را به زمین با نشستنگاه چنانکه کودکان پیش از به راه افتادن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). راه رفتن کودکان کمتر از یک سال به حال نشسته و کشیدن آنان خود را به این طرف و آن طرف در این حالت . (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ). و رجوع به کون خیزه کردن شود. - کون خیزه رفتن (راه رفتن ) ؛ ته کون را روی زمین مالیدن و جلو رفتن، چنانکه کودکان کنند. (فرهنگ فارسی معین ).