کون خاریدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کون خاریدن . [ دَ ] (مص مرکب ) خارش دادن نشستنگاه . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ کنایه از پشیمان شدن باشد.(برهان ) (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) : اولش هرکه پشت پای نزد آخر از دست او بخارد کون . ؟ (از آنندراج ).