کولشی سین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کولشی سین . [ کُل ْ ] (فرانسوی، اِ) (اصطلاح پزشکی ) آلکالوئیدی است که نخستین بار در سال ١٨٨٤ م . توسط هوده به حالت تبلور از انساج گیاه گل حضرتی به دست آمده است و فرمولش N٦ H٢٥ C٢٣ می باشد. این ماده به مقدار کم در آب حل می شود، ولی به مقدار زیاد در الکل و بنزن محلول است . ماده ٔ مذکور را می توان مانند پیاز و دانه ٔ گل حضرتی به عنوان ضد نقرس به کار برد، ولی چون سمیتش زیاد است استعمالش خطرناک می باشد وبه مقدار نیم میلی گرم در هر دفعه و حداکثر ٢٥ میلی گرم در ٢٤ ساعت مصرف می شود. (از فرهنگ فارسی معین ).