کوزه خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوزه خوردن . [ زَ / زِ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) کاسه زدن و...، مثلی است که در مورد آزار سخت دیدن و عقاب سخت کشیدن بجزای رنج کم رساندن به کار رود. (کلیات شمس چ فروزانفر جزو هفتم ص ٣٩٦) : راه زنانیم ما، جامه کنانیم ما گر تو ز مایی بیا کاسه بزن کوزه خور. مولوی (کلیات شمس ایضاً). خیره چرا گشته ای خواجه مگر عاشقی کاسه بزن کوزه خور خواجه اگر عاشقی . مولوی (کلیات شمس ایضاً). گر تو بدین گژ نگری کاسه زنی کوزه خوری سایه ٔ عدل صمدم جز که مناسب نتنم . مولوی (کلیات شمس ایضاً).