کورکورانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کورکورانه . [ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، ق مرکب ) نسنجیده . ناسنجیده . علی العمیاء. کورانه . (فرهنگ فارسی معین ). علی العمیاء. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به کورانه شود. - اطاعت کورکورانه ؛ پیروی نسنجیده و بی گفتگو از کسی . (فرهنگ فارسی معین ).