کورکش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کورکش . [ کو ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) آنکه کور را دست گرفته راه ببرد. (آنندراج ) : نرگس بی دیده روان کوروش خار عصا، باد خزان کورکش . امیرخسرو (از آنندراج ).
کورکش . [ کو ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان قائدرحمت است که در بخش زاغه ٔ شهرستان خرم آباد واقع است و ٨٥٥تن سکنه دارد که از طایفه ٔ قائدرحمت هستند و زمستان به قشلاق می روند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).