فرهنگ لغت

کوروار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کوروار. [ کورْ ] (ق مرکب ) مانند کور. چون نابینایان : سوی شهر بی نیازی ره بپرس چند گردی کوروار اندر ضلال . ناصرخسرو. ناخنی که اصل کار است وشکار کوژ کمپیری ببرد کوروار. (مثنوی چ رمضانی ص ٢٥٨).

معنی کوروار | فرهنگ لغت