کوتاه‌اندیش

کوتاه اندیش . [ اَ ] (نف مرکب ) کوته اندیش و آنکه از عاقبت کار نیندیشد و غافل . (ناظم الاطباء). کوته اندیش . (فرهنگ فارسی معین ) : هنگام جدال خصم کوتاه اندیش دل بد مکن از شکستن لشکر خویش . ولی دشت بیاضی . و رجوع به کوته اندیش شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی