کوتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.) کوچه و بازاری که روی آن سر - پوشیده باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) کوچه و بازاری که روی آن سر - پوشیده باشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوتار. (اِ) کوچه ای را گویند که بالای آن را پوشیده باشند. (برهان ). کوچه ٔ سرپوشیده را گویند و اصل در آن کوی تار بوده یعنی کوچه ٔ تاریک . (آنندراج ). ساباط و کوچه بازاری که روی آن را پوشانده باشند. (ناظم الاطباء).