کوارتز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کُ) [ فر. ] (اِ.) مادهای است به فرمول ۲ Sio که دارای سختی بالنسبه زیاد است (سختی آن ۷ است) و بر روی شیشه خط میاندازد. شکل متداول آن منشور شش وجهی است که دو قاعدة آن دو هرم مسدس القاعده میباشد. کوارتز عنصر اصلی سنگهای آذرین اسید است. بلورهای کوارتز را معمولاً به نام «در کوهی» نامند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کُ) [ فر. ] (اِ.) مادهای است به فرمول ۲ Sio که دارای سختی بالنسبه زیاد است (سختی آن ۷ است) و بر روی شیشه خط میاندازد. شکل متداول آن منشور شش وجهی است که دو قاعده آن دو هرم مسدس القاعده میباشد. کوارتز عنصر اصلی سنگهای آذرین اسید است. بلورهای کوارتز را معمولاً به نام «در کوهی» نامند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوارتز. (فرانسوی، اِ) ماده ای است به فرمول sio٢ که دارای سختی بالنسبه زیاد است (سختی آن ٧ است ) و بر روی شیشه خط می اندازد. وزن مخصوصش ٢/٦٥ است و در حقیقت یک سیلیس (انیدرید سیلیسیک ) خالص است که در دستگاه رومبوادریک متبلور می شود و شکل متداول آن منشور شش وجهی است که دو قاعده ٔ آن دو هرم مسدس القاعده می باشد. کوارتز عنصر اصلی سنگهای آذرین است . بلورهای کوارتز را معمولاً «دُرِّ کوهی » می نامند. (از فرهنگ فارسی معین ).
واژگان فارسی سره واژهدان
درکوهی، درکوهی