کواثل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کواثل . [ ک َ ث ِ ](اِخ ) نام زمینی . (ناظم الاطباء). زمینی است . این کلمه تصحیف کواتل که در پیش مذکور شد، نیست . (از منتهی الارب ). موضعی است در اطراف شام، خالد به هنگامی که قصد شام کرد از این موضع گذشت . (از معجم البلدان ).
کواثل . [ ک َ ث ِ ] (ع اِ) ج ِ کوثل . (معجم البلدان ). رجوع به کوثل شود.