کهیعص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کهیعص . [ کاف ْ هاءْ یاءْ عَیْن ْ صادْ ] (اِخ ) از حروف مقطعه ٔ قرآن کریم است و در آغاز سوره ٔ مریم آمده است . در ترجمه ٔ تفسیر طبری، در معنی آن آرد: «این صورت سوگند است که خدای همی یاد کند». در ترجمان القرآن آرد: به قول ابن عباس «ک » از کافی، «هَ» از هادی، «ی »از حکیم، «ع » از علیم، «ص » از صادق مأخوذ است، یعنی خداوند کفایت کننده ٔ راه نماینده ٔ تأییدکننده ٔ دانای راستگوی، و اﷲ اعلم . (ترجمان القرآن ) : کاف کافی آمد ازبهر عباد صدق وعده کهیعص . مولوی (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به الم [ اَلِف ْ لام ْ میم ْ ] شود.