کهپایه

کهپایه . [ ک ُ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) کوه پایه . (فرهنگ فارسی معین ) : بیند از بس چشم نخجیر و بناگوش تذرو دشتها پرنرگس و کهپایه ها پرناردان . فرخی . برکشیدند به کهساره ٔ غزنین دیبا برنوشتند ز کهپایه ٔ غزنین ملحم . فرخی (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). تا چرخ برگشاد گریبان نوبهار از لاله بست دامن کهپایه ها ازار. سنائی . رانده اول شب بر آن کهپایه و بشکسته سنگ نیم شب مشعل به مشعر نور غفران دیده اند. خاقانی . جیحون ِ آفت است بر آن آبگینه پل کهپایه ٔ بلاست بر آن غول دیده بان . خاقانی . موسی از این جام تهی دیده دست شیشه به کهپایه ٔ «ارنی » شکست . نظامی .