کندزبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کندزبان . [ ک ُ زَ ] (ص مرکب ) کسی که زبانش به هنگام سخن گفتن کند باشد. الکن . (فرهنگ فارسی معین ) : کسی که ژاژ دراید به درگهی نشود که چرب گویان آنجا شوند کندزبان . فرخی (دیوان ص ٣٢٩).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کندزبان . [ ک ُ زَ ] (ص مرکب ) کسی که زبانش به هنگام سخن گفتن کند باشد. الکن . (فرهنگ فارسی معین ) : کسی که ژاژ دراید به درگهی نشود که چرب گویان آنجا شوند کندزبان . فرخی (دیوان ص ٣٢٩).