کندامویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کُ یَ یا یَ) (اِمر.) مویی که چون کودک زاده شود در بدن او باشد، موی مادرزاد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کُ یَ یا یَ) (اِمر.) مویی که چون کودک زاده شود در بدن او باشد، موی مادرزاد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کندامویه . [ ک ُ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) موی مادرزاد باشد یعنی مویی که چون طفل زاییده شود در بدن او باشد. (برهان ) (آنندراج ). مویی که چون طفل بزاید بر بدن او باشد. (فرهنگ رشیدی ) (از انجمن آرا). موهایی که چون طفل زاییده شود در بدن وی باشد. (ناظم الاطباء): تزغیب ؛ با کندامویه شدن . زغاب ؛ کندامویه برآوردن . (تاج المصادر بیهقی از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). زغب . زغابه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ پرهای زردرنگ خردی که در بدن چوزه ٔ مرغ است . (ناظم الاطباء).