کنت

(کُ) [ فر. ] (اِ.) لقبی اشرافی در اروپا.<br>

(کُ) [ فر. ] (اِ.) لقبی اشرافی در اروپا.

کنت . [ ک َ ] (ع مص ) توانا و استوار گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

کنت . [ ک َ ] (ع اِ) نوعی از خرما. (از دزی ج ٢ ص ٤٩٢).

کنت . [ ک َ ن َ ] (ع مص ) درشت گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).