کنبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کنبل . [کَم ْ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان زیرکوه باشت و بابویی است که در بخش گچساران شهرستان بهبهان واقع است و ١٦٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
کنبل . [ کُم ْ ب ُ ] (ع ص ) سخت و درشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط).