کنابذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کنابذ. [ ک ُ ب ِ ] (ع ص ) قبیح . (اقرب الموارد). رجل کنابذ؛ مرد درشت و زشت سطبرروی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).