کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۸۹ - ایضا له

تا از این نام ازل برره دل دام نهد ای بسا جان که سر اندر سر این نام نهاد دام دلگیر بگسترد ز بسم الله و پس دانه نقطه با در پس آن دام نهاد از رحیمی وز رحمانی آغاز گرفت تا دل سوخته دل بر طمع خام نهاد تا درین نام شود هر دو جهان مستغرق لاجرم اول نام از الف و لام نهاد مایه رامش و آرامش جانست این نام که درو از پی دل مایه ارام نهاد