کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۲۷۷ - ایضا له

سرورا رسم تصوف آن بود کز تو می‌بیند دل اگاه من تربیت بر سنه الله می‌کنی زان که هستی پیر نیکو خواه من جملگی از پیش من برداشتی هر چه شاغل بد ز مال و جاه من از شواغل چون مجرد کردیم آنگهی دادی به حضرت راه من