کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۲۴۹ - وله ایضا

ای بزرگی که کرامند بود گر بمثل مدح اخلاق تو بر چشم خرد بنویسم خطکی هست مرا گر چه چنان نیکو نیست که بدان هر چه مرا رای بود بنویسم این چنین خط که تو از بهر رهی بنوشتی نیست حاجت بدبیران تو، خود بنویسم خط که بنویسی و ازوی نبود حاصل هیچ من بدین مفلسی از بهر تو صد بنویسم