کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۲۴۴ - ایضا له

یزرگوارا دانی که بهر خدمت تو ز گونه گونه هنرها چه مایه پروردم لطیفهای سخن را که زاده روحند بسی بخون جگر همچو دایه پروردم ز آفتاب حوادث نگاه دار مرا که زیر دامن لطف تو سایه پروردم