کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۱۶۷ - وله ایضا

ز مرگ ناخوشتر چیز اگر تواند بود حیات مردم کوته نظر تواند بود چگونه زنده بود آن که مده العمرش نه از خدا و نه از خود خبر تواند بود چو در مکون و تکوین او نظاره کنی مکونات همه مختصر تواند بود