کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۱۳ - ایضا له

مخدوم بزرگ، صدر منعم ای پایه تو ورای القاب مظلومم و هیچ یاورم نیست کار من دلشکسته دریاب من کد یه کنم به شعر و بخشش از من ببرد بزرگ اصحاب این نیست کفایتی ولیکن ننگ سلفست و عار اعقاب گر تو نرسی مرا بفریاد پس ما و شب دراز و محراب دانم بکند عزیز وهاب دفع ستم عزیز نهاب