کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۸۱۱

درجنگ ترا بیازمودیم بسی همچون سپهرخودی فگنده… سی شمشیر توعورتست پنداری، ازآن هرگز نکنی برهنه درروی کسی