کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۷۸۰

رشک آیدم‌ای دوست که هر نیم شبی در برگیرد قد ترا بی‌ادبی حیفست چنان لبی و الحق چه لبی آلوده شده ببوسه هر جلبی