کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۶۳۸

روزی که چو اشک در کنارت بینم چون اشک دوان و پی قرارت بینم گر خود یکبار و گر هزارت بینم چون عمر همیشه برگذارت بینم