کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۶۰۱

گر نتوانم که با تو ساغر گیرم یا تنگ بآغوش خودت در گیرم این بتوانم که هر کجا پای نهی در حال ببوسه خاک از و برگیرم