کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۹۵

گر آب خورم درد شود بر جگرم ور خواب کنم گرد شود در بصرم هرج آن سبب راحت خود می‌شمرم رنجم همه زانست چو در می‌نگرم