کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۸۰

من دوش بآرزوی رویت هر دم در رنگ گل و باده نگه می‌کردم با ساغر و با رباب تا روز فراخ بر یاد رخت می‌زدم و می‌خوردم