کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۷۹

آن عهد که من داد طرب می‌دادم یک دم قدح باده زکف ننهادم چون ریش همیشه با زنح بدکارم واکنون چو زنخ در پس ریش افتادم