کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۶۲

عشاق بر آمدند پیرامن گل یکباره زدند دست در دامن گل وز بس که همی کشند پیراهن گل آنک بهزار شاخ شد بر تن گل