کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۵۱

خاک سر کوی آن بت مشکین خال می‌بوسیدم دوش باومید وصال پنهان ز رقیب آمد و در گوشم گفت می‌خور غم ما و خاک در لب می‌مال