کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۴۹

کردم بهوس عمارتی اندر دل وز آلت و ساز کار بودم غافل از خاک بخون دل گلی حاصل شد وز بی‌کاهی چو خر بماندم در گل