کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۴۸۳

چون می‌شنوم برطمع خودپیروز زین پس منم ودلی قناعت اندوز دانم که شکم خاره‌تر از چرخ نیم و او نیز بقرصی بسرآرد هر روز