کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۴۸۱

من تخته نام و ننگ بستردم باز در راه طرب پای بیفشردم باز آن سرکه بسالوس برآوردم دی امروز بجام می‌فرو بردم باز