کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۲۱

تیغ تو که مرگ جرعه ساغر اوست سرچشمه آب نصرت اندر سراوست رخساره بخون دشمنانت شوید این نیز نشان پاکی گوهر اوست