کماسه گری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کماسه گری . [ ک َ س َ / س ِ گ َ ] (حامص مرکب ) ساختن کَماسه . (فرهنگ فارسی معین ). شغل و عمل کماسه گر : امام بلخ کماسه گری نکو داند که از کماسه می اندرپیاله گرداند. سوزنی (از آنندراج ). و رجوع به کَماسَه و کماسه گر شود.