کلیچه پز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلیچه پز. [ ک ُ چ َ / چ ِ پ َ ] (نف مرکب ) آنکه کلیچه پزد. آنکه کار وی پختن کلیچه باشد : نه آتش گل باغ جمشید بود کلیچه پز خوان خورشید بود. نظامی (از آنندراج ). و رجوع به کلیچه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلیچه پز. [ ک ُ چ َ / چ ِ پ َ ] (نف مرکب ) آنکه کلیچه پزد. آنکه کار وی پختن کلیچه باشد : نه آتش گل باغ جمشید بود کلیچه پز خوان خورشید بود. نظامی (از آنندراج ). و رجوع به کلیچه شود.