کلیمی تبریزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلیمی تبریزی . [ ک َ ی ِ ت َ ] (اخ ) مشهور به پینه دوز اوغلی از فقرای عامی بود و در هر دو زبان فارسی و ترکی شعر گفته است . این مطلع از اوست : به هر گلشن که نخل قامتت را یاد می کردم در آن گلشن دل ناشاد خود را شاد می کردم . (دانشمندان آذربایجان، از تحفه ٔ سامی ).