کلیددان

کلیددان . [ ک ِ ] (اِ مرکب ) کلیدان . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). که به کلید بگشایند. مغلاق . غَلَق . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کِلیدان شود : و آن کس که بر در تو نگردد کلیددار در تخته بند بسته شود چون کلیددان . عبید زاکانی (دیوان چ اقبال ص ٣٤).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی